 |
 |
|
|
چندی است که به دیدن و مطالعه فیلمهای ایرانی که در خارج از کشور جایزه میگیرند یا به نحوی مشهور میشوند مشغولم ، و با این که میدانم همه آنها از یک فرم خاص تبعیت میکنند باز هم به این امید که چیز متفاوت یا کمی خلاقیت ببینم ،به دیدن ادامه میدهم. اما از دو شب پیش متوجه شدم که " نه " خبری از آنچه که من انتظار دارم نیست. همه فیلمهایی که به استادی ( زیر نظر و راهنمایی ) آقای کیارستمی ساخته میشوند به نحوی در یک گوشه دنیا تقدیر میشوند... خب بهتر... اما در این میان چه بلایی بر سر خلاقیت ، فرهنگ ، اصالت و از همه مهمتر "هویت " ما به عنوان یک ایرانی و یک زن ــ در فیلمهای ساخته شده توسط زنها یا باسوژه زن ــ میآید؟ ما کجای این داستان هستیم؟ میروم سر اصل مطلب:
ــ آخرین فیلمی که دیدم فیلم " ۲۰ انگشت " اثر مانیا اکبری بود... متاسفانه ساخت و محتوای بسیار ضعیف این فیلم من با تقلید کورکورانه و تکرار مخالفم و به زنان ایران برای هر کاری که انجام میدهند ، از رانندگی تاکسی گرفته تا خلق آثار هنری احترام میگذارم و افتخار میکنم... و در این پست هدفم کوبیدن خانم اکبری نیست ، تهمینه میلانی ، نیکی کریمی ، و آقایانی مثل جعفر پناهی و بسیاری دیگر که نام نمیبرم از این قاعده مستثنی نیستند.
|
||
|
|
درباره |
|
|
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
||
|
|
پیوندها |
|
|
Alma Avang Ayeneh Khorshid Khanoom Zane Motevalede Makoo Dec 14 Javaneh Ashpazkhaneh Nooshin We, Me, and You Kambiz Raha - Layla Amir Nooshin, Semsari Farzad Bita |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||