من و آیینه

X

من و آیینه

من و آیینه

	آیا...
...شده تا حالا فکر کنید در جایی که ایستاده اید، با اینکه شاید بلندترین نقطه باشد، با اینکه همه جا روشن است؟ حس کنید که هیچ جا را نمی بینید ،نمیدانم شاید این یک توهم باشد... یا قسمتی از یک خواب...
+ نوشته شده در Sat 20 Dec 2008ساعت 1 AM توسط من \|

	2-1
۱- یکشنبه گذشته بالاخره آیدن را بردیم کلاس ویلون... ساز انتخابی و مورد علاقه خودش...با اشتیاق تمام نیم ساعت درس اولیه گرفت و با اظهار علاقه بیشتر ، همان جا منتظرماند تا ویولونش آماده شود که بتواند همان روز آنرا به خانه بیاورد. فعلا قرار است که سه هفته کار کند ک ببینیم آیا اصولا انتخابش به جا بوده یا نه. برایش موفقیت و پیشرفت آرزو میکنم. ۲- امروز اولین سخنرانی من در SFSU با حضور بیش از ۳۵ نفر برای درسی که ۱۵ نفر برای آن ثبت نام کرده اند، برگزار شد و همه سر تا پا گوش بودند...به گفته استاد کلاس این بالاترین تعداد شرکت کننده در این ترم است. لازم به توضیح است که این درس Lecture Series نام دارد و دیگر دانشجوها نیز بر اساس موضوع در آن شرکت میکنند. به نظر میرسد موضوع زنان ایران بسیاد موضوع جذابی است که دانشجوها بعد از اتمام سخنرانی بیشترین سوالات را مطرح کردند و به نظر میامد که با دست پر از کلاس این هفته رفتند... من هم احساس خوبی داشتم... سلامت و شاد باشید... تا بعد...
+ نوشته شده در Thu 4 Dec 2008ساعت 11 AM توسط من \|

	بازگشت...
علیرغم میل همه ما، سفر دو ماه و نیمه ما به پایان رسید. ما آدم بزرگها که خودمان را قانع میکنیم که این زندگی است و ... اما بچه هایی مانند آیدن دلشان بر منطق حاکم است، دلشان میخواهد که همچنان آنجا که عشق و دوستی و آنهایی که دوستشان دارند ، بمانند. از روزی که برگشتیم در طی این دو هفته مدام به من میگوید :" چرا منو آوردی اینجا؟ من دوست داشتم ایران بمانم..." حتی زمانی که ایران بودیم هم به من پیشنهاد ماندن در ایران را میداد و میگفت که اگر ما ایران بمانیم پدرش هم برای دیدار ما باید بیاید ایران. خب با این حرفها خودش را راضی میکرد که بالاخره پدرش را هم خواهد دید... بااین حرفها و بدون اینها ما اینجاییم ... باز هم خیلی کارها میخواستم انجام بدهم که نیمه ماند... همیشه امیدمان به دفعه بعد است.انشاا... بعضی ها را ندیدم، چون نمیخواستم دیدار مصنوعی داشته باشم، اگر کسی را دیدم یعنی قلبا دوست داشتم ببینم، آنهایی را که به دلایل کاری اشان نتوانستم ببینم هم دست کم تلفنی حرف زدیم... دلخوری ها هم که طبق معمول وجود دارد، من ریشه این را در شرایط و فشارهای اجتماعی میبینم، انتظارات برآورد نشده اجتماعی، و ... میدانم که این موضوع پیچیده تر از این حرفهاست. و خودم هم که... شاد و سلامت باشید.
+ نوشته شده در Tue 25 Nov 2008ساعت 7 PM توسط من \|