همه آنچه از خدا میخواهیم...نه تنها برای خود ، بلکه برای همه مردم دنیا و انسانهای نیک کشور خودمان ، ایران... برای همسایه ، دوست ، آشنا و همه اعضای خانواده... ان شاا...

سالی دیگر با تپش های ساعا ت آخر سال و زمزمه دعاهای شروع سال جدید...چه شوری دارد، حتی اینجا و در خلوت کوچک ما... این لحظه ها را همیشه از کودکی دوست داشتم... مخصوصا دعای سال تحویل را که همیشه یواشکی در دلم میخواندم و هنوز هم همین کار را میکنم ...

عید همه تان مبارک

                        تنتان سالم 

                                      لبتان خندان

                                                     و

                                                          دلتان خوش باد... ان شاالله...

نمیدانم چقدر گذشته ، دلم از شنیدن اتفاقاتی که در ایران و بخصوص تهران رخ داده و تمامی ندارد به درد می آید... میخواهم روی تزم کار کنم ... اما آنچه از اطراف شنیده میشود مرا از سویی به تردید میکشاند ،  و از سوی دیگر بیشترمصمم میگرداند...

دستگیری و زندان در هر شرایطی و هر فرهنگی عملی مردود است ( نگویید که کلی گویی می کنم ...)من از استثنا ها حرف نمیزنم من از اعماق درد آنانی که به خاطر کلامشان در بند کشیده میشوند سخن میگویم....

شاید این اندوه سنگین که از غم آنان که در بند هستند مرا بر آن دارد که در پایان نامه ام نه تنها یک جور دیگر ببینم ، بلکه یک جور دیگر هم نتیجه بگیرم... 

حرف بسیار است ، حال تا بعد...